|
SZKOŁA W ŚRODOWISKU LOKALNYM Paweł Cieślik Szkoła Podstawowa Nr 10 w Gdyni KURS KWALIFIKACYJNY 2001/2002
ORGANIZACJA I ZARZĄDZANIE OŚWIATĄ
OŚRODEK ROZWOJU EDUKACJI
"EDUCATOR"
> Gdynia 2002 <
Spis treści
Historia placówki
 Historia Szkoły Podstawowej Nr 10 w Gdyni była ściśle związana z rozwojem miasta i odrodzonego państwa polskiego. Po klęsce militarnej Niemiec w listopadzie 1918 roku i przyłączeniu Pomorza do Polski w roku 1920 zaistniała potrzeba podniesienia społeczeństwa na wyższy poziom kulturalny, intelektualny oraz stworzenie jednolitego systemu oświaty.
Do chwili utworzenia w Chyloni nowej szkoły powszechnej zajęcia odbywały się w starym budynku byłej szkoły pruskiej o dwu izbach szkolnych, wybudowanej w 1819 roku ( tzw. skansen ) oraz kilku innych pomieszczeniach wynajętych przez gminę od miejscowych gospodarzy, m.in. u Antoniego Vossa. Kierownikiem pierwszej chylońskiej Szkoły Powszechnej był od 1920 roku Antoni Głombiewski.
Z chwilą włączenia gminy wiejskiej Chylonia w obręb miasta Gdynia w 1930 roku zaistniała konieczność wybudowania nowego obiektu szkolnego. Umowę na wykonanie budowy nowej większej szkoły w Chyloni podpisano 26 września 1934 roku. Nowy budynek powstał obok istniejącej starej szkoły. Szybkie tempo prac spowodowało, że już 20 sierpnia 1935 roku budowa została zakończona. Pierwszym kierownikiem nowo wybudowanej szkoły został Franciszek Kortas. Pod koniec 1935 roku naukę w tej szkole pobierało 649 osób. Równocześnie do starego budynku szkolnego i pomieszczeń wydzierżawionych na cele szkoły w Chyloni uczęszczało dalszych 521 osób. W tych dwóch szkołach pracowało 19 nauczycieli. Zajęcia odbywały się w dziesięciu izbach szkolnych. Na jednego nauczyciela przypadało 64 uczniów, a na jedną izbę 120 uczniów. Nauka odbywała się na trzy zmiany.
W 1937 roku przemianowano Publiczną Szkołę Powszechną Nr 10 na Publiczną Szkołę Powszechną Stopnia III. Wybuch II wojny światowej w 1939 roku spowodował, że szkoła straciła charakter placówki oświatowej. W jej obiektach mieścił się szpital wojskowy.
Po II wojnie światowej Szkoła Podstawowa Nr 10 rozpoczęła działalność już 12 kwietnia 1945 roku jako pierwsza na terenie Gdyni. Szkoła zgromadziła 687 uczniów i 18 nauczycieli. Mimo wielu braków w wyposażeniu w sprzęt szkolny, przepełnionych sal, braku podręczników, grono nauczycielskie pracowało ofiarnie i z pełnym zaangażowaniem. Kierownikiem szkoły był Eugeniusz Brach.
W roku szkolnym 1948/49 otwarto przy szkole świetlicę, która odgrywała istotną rolę opiekuńczą w środowisku lokalnym.
W następnym roku szkolnym nastąpiła zmiana kierownika. Nowym kierownikiem został Tadeusz Twardowski, który pozostał na czele szkoły do roku 1969. W wyniku wciąż rosnącej liczby uczniów izby lekcyjne były przepełnione, brak było pomieszczeń na gabinety przedmiotowe, co stało się problemem ciążącym negatywnie na warunkach pracy dydaktycznej i poziomie nauczania. W latach 50 - tych zauważalny staje się wpływ komunistycznej propagandy i ideologii na charakter szkoły. Powstaje Towarzystwo Przyjaźni Polsko - Radzieckiej, do terminarza wydarzeń szkolnych wprowadza się uroczystości partyjne, słucha przemówień partyjnych dygnitarzy itp.
We wrześniu 1955 roku uczniowie rozpoczęli zajęcia w rozbudowanym budynku, który powiększony został o 5 izb lekcyjnych.
W latach 1967 -1973 nastąpiła w szkole realizacja reformy programowej i organizacyjnej związanej z wydłużeniem okresu nauczania do 8 lat.
W roku szkolnym 1972/1973 część dzieci przeszła do nowo powstałej Szkoły Podstawowej Nr 36. Dzięki temu zmniejszyła się ilość oddziałów z 40 do 35.
Od roku szkolnego 1973/1974 w szkole zaczęły powstawać koła zainteresowań. Rozpoczęło działalność koło fizyczne, chemiczne, dwa koła matematyczne, koło techniczne, przyrodnicze, rytmiczne, literackie i plastyczne. Rok później utworzono dodatkowo dwa koła polonistyczne, koło historyczne, geograficzne, zespół taneczny, koło malarskie, recytatorsko - aktorskie i koło zajęć technicznych. Mimo, że od roku 1976 szkoła posiadała filię w budynku IV Liceum Ogólnokształcącego, nauka odbywała się na trzy zmiany, a warunki pracy nadal były ciężkie. W czerwcu 1979 roku rozpoczęto prace budowlane, które miały na celu podwyższenie budynku o jedno piętro. Następnym etapem był remont parteru oraz I i II piętra.
Rok szkolny 1980/1981 rozpoczął się z dwutygodniowym opóźnieniem. Powodem były wydarzenia w kraju. Poprawiła się sytuacja finansowa nauczycieli, którzy otrzymali większe pobory, a etat zmniejszono wówczas do 22 godzin tygodniowo. Tydzień pracy został skrócony o jeden dzień, bowiem wprowadzono wolne soboty.
Rok szkolny 1981/1982 należał do najtrudniejszych. Kryzys w jakim znajdował się nasz kraj dezorganizował pracę szkół. Pomimo trudności 30 czerwca 1982 roku odbyły się w szkole uroczystości nadania szkole imienia. Szkoła otrzymała imię Eugeniusza Kwiatkowskiego. Cztery lata później nastąpiło uroczyste otwarcie Izby Pamięci poświęconej patronowi.
Od września 1991 roku funkcję dyrektora pełni Marek Dąbkowski, który doprowadzil do zakończenia prac remontowych budynku zwanego "skansenem". Przez wiele lat ze względu na braki finansowe budynek ten był opustoszały i zniszczony.
W 1994 roku powstała pierwsza klasa integracyjna, w której na 16 uczniów znajdowało się troje uczniów niepełnosprawnych. Od tego samego roku ocenianie klas pierwszych ze wszystkich przedmiotów miało już charakter opisowy.
Od 1998 roku nauczyciele wprowadzili wiele innowacji pedagogicznych m.in. integralną formę nauczania w klasach I - III, terapię dla uczniów z dysfunkcjami, a lekcje wychowania fizycznego zastępowali nauką pływania na basenie.
|
